Papatya ?ark?lar?n? b?rakma çocuk
      Senin de pe?ini komaz ayr?l?klar

      Ya?mur olanca h?z? ile devam ediyordu. ?ki gündür kimseye, bir damlac?k bile de olsa hiç göz açt?rmam??t?. Ortal??? kaplayan bo?ucu bir hava ve zaman zaman duyulan gök gürlemeleri, adama ans?z?n korkular ilham ediyordu. Anadolu'ya giden yollar, v?c?k v?c?k çamurdu. Anadolu'nun kuzeybat? yakas?, ?im?ekler içindeydi. O yakan?n bütün insanlar? tedirgindi, çaresizdi. Seller, ova köylerini sular alt?nda b?rakm??t?.
      - Gitmeliyim, dedi Ferhat. N'olur tutma beni burada. B?rak yakam?! Yavuklum var benim. Orda, köyde...
      Esmer tenli, siyah saçl? kad?n:
      - Olmaz, gidemezsin! diyordu. Sana al??t?m.
      - Al??t?n m??
      - Ne sand?n ya?
      Adam, çaresizlikler içinde k?vran?yordu. Bu, K?rm?z? Fener Mahallesi'nin yosmas?n? seviyordu. Onun yüzünden i?inden olmu?, çal??t??? fabrikadan kovulmu?tu. Nermin'e yanm??, ona gönül vermi?ti.
      - "Olsun," diyordu kad?n ilk günlerde. "Böylesi daha iyi. Be
raber ya?ar?z. Hem seni seviyorum, biliyorsun..."
      Seviyordu sevmesine ama, i?te öyle bir sevgiydi bu. Ferhat da kar??l?k verdi Nermin'e. Geçmi?inin kollar?ndan çekip almak, kirsiz ve "K?rm?z? Fener"siz bir yuva vermek istedi kad?na. Nermin; "Peki." dedi. "Olur... Sen nas?l istersen?"
      - Demek al??t?n bana? dedi Ferhat.
      Gözleri anlams?zla?t?. Sebepsiz bir heyecana kap?ld?. Yüre?ine buruk bir ac? oturdu. Kad?n, pikaba bir plâk koydu: "Özledim seni."
      Ferhat, kad?n?n yan?na uzand?. Nermin, dudaklar?n? uzatt?. Adam, ters döndü. O da özlemi?ti. Ama yan?nda yatan, genç gecelerini payla?t??? bu kad?n?, Nermin'i de?il. Hele onun; "Sana al??t?m." demesi? Demek, "Seni seviyorum." demeler, "Sensiz yapamam." deyi?ler ve sevgi üzerine söylenen bunca ?ark?lar, ?iirler, göz aldat?c?, gönül e?lendirici birer yaland?, ha?
      Ya Sevda? Onun yazd?klar?? Onlar da m? yaland?? Ferhat gurbete Sevda için ç?km??t?. Çal??acak, para kazanacak ve köye dönecekti. Sevda'n?n babas?n?n istedi?i ba?l?k paras?n? tastamam eline verecekti.
      - "Seni severim." diyordu Ahmet Emmi. "Ve lâkin, üç bin be? yüz gayme isterim. Bul, getir gaymeleri. Sevda'y? al, git."
      - "?yi ama?" diyordu Ferhat. "Bu paray? nereden bulurum ben?"
      - "Oras?na gar??mam. Ya üç bin be? yüz gayme gelir, Sevda'na kavu?ursun veya yüre?ine ta? basars?n."
      O günden, o konu?madan sonra yollara dü?tü Ferhat. Büyük ?ehre geldi. ?n?aatlarda çal??t?. La??m bile temizledi. Çok para kazand?.
      ?? arkada?lar?;
      - "Ferhat, hadi sen de gel. Anadolu Saz Bahçesi'nde kad?nlar varm??. ?ark? söylerlermi?. Amma ne ?ark?lar? Gidelim, felekten bir gün çalal?m."
      Dediklerinde;
      - "Olmaz." diyordu Ferhat. "Sevda'm bekler beni. Anlatm??t?m size. Son bulu?mam?zda, seni bekleyece?im, demi?ti. Ya, i?te böyle. Sevda'm bekler beni. Var?n, siz gidin."
      Ama, çok sürmedi bu! Bir gün, arkada?lar?na uydu. Sonra, Anadolu Saz Bahçesi'nde Nermin'le tan??t?. Beraber ya?amaya ba?lad?lar.
      Nermin, banyodan ç?kt?. Duda??nda yar?m bir türkü. Aynada saçlar?n? tarad?. Giyindi. Çantas?n? ald?.
      - Ben ç?k?yorum, dedi. Sen gelmiyor musun?
      - Hay?r!
      - Seni üzdüm. Affet beni... Dar?lma sak?n, olmaz m??
      Adam, kar??l?k vermedi. Hiç bugünkü kadar yaln?z, yapayaln?z kald??? olmam??t?. "Yosma." diye geçirdi içinden. "B?kt? benden. Akl?nca da sepetleyecek beni." Ranzaya uzanm??t?. Gözleri tavanda, bir ?eyler arar gibi. "Biliyorum." dedi. "Çekilmez oldu art?k. Ho?, zaten gidece?im. B?kt?m gurbetçilikten. Anam?, babam? çok özledim. Hepsine, her ?eye hasretim. Saban tutmak, topra??m? yarmak istiyorum.  Belki Sevda... Sevda m?? Olacak ?ey mi, bu?" Do?ruldu. Bir "Birinci" cigaras? yakt?. Üst üste, pe?pe?i s?ra çekmeye ba?lad?. Eski, eci? bücü? bir mektup ç?kard? cebinden. Okudu: "Seni bekleyece?im." diyordu. "Seni bekleyece?im." Tarihine göz att?. Epey olmu? geleli. "Bu, be?inci y?l." dedi. "Nermin'le ya??yorum. Be? y?ld?r i?siz ve serseri bir hâldeyim."
      Ak?am, olanca h?z? ile geldi. Karanl?k birdenbire çöktü. Ferhat çaresizdi, ne yapmas? gerekti?ini de bir türlü kestiremiyordu. I??klar? yakmadan, öylece karanl?kta oturdu. Ya?mur, biraz diner gibi olmu?tu. Yoo, hay?r! Dindi bile. Ortal?k tatl? bir sessizli?e büründü. "Gitmeliyim." dedi Ferhat. "Bu kad?n felâketim oldu. Var?m? yo?umu tüketti. B?kt?m bu hayattan. Art?k yeter..."  
      Ya Sevda? Ya seni bekleyece?im demeler?.. "Bütün suç benim. Nermin'e k?zmaya hakk?m yok. Kaderime boyun e?dim. Yolumu kaybettim. Karanl?k bir yola dü?tüm."
      Geçen ak?amdan kalan ?arab?, yudumlamaya ba?lad?. K?rm?z? ?arap, biraz olsun ac?lar?n? unutturdu. Nermin'le at??t??? günlerde hep böyle yapard?. K?rm?z? ?araba verirdi kendini. Fitil gibi içer, zil zurna, s?zar giderdi. Nermin gelir, ortal??? toplar, onu yata??na ta??rd?.
      Üstelik bu, nefesi ?arap kokan adam?, koynuna da al?rd?.
      ?kinci kadehten sonra, Ferhat'?n mezesi bitti. A??z dolusu küfürler etmeye ba?lad?. Di?lerinin aras?ndan olanca h?z?yla bir tükürük savurdu.
      - Sürtük, dedi, gitti i?te. Gitsin bakal?m, sonu nereye varacak? Beni, Sevda'mdan etti.
      Kadehini tazeledi. Pikaba s?radan bir plâk koydu. "Özledim seni..." Cigaras?n? derin derin çekti.
      - Özledim seni, dedi. Ama hangisini? Nermin'i mi, Sevda'y? m?? Hangisini, ha? Ke?ke hiç gelmez olayd?m bu ?ehre. Gönlümün bir yan?nda Nermin var. Nermin'im...
      ?afak söktü. Güne?; ha do?du, ha do?acak... Denizde mart?lar ötü?üyor, ürkek ürkek. Nermin, ?slak bir bank üzerinde oturuyor. Gözleri kan çana??na dönmü?. Kenarda a? toplayan delikanl?lardan biraz irice olan?, gözlerini dikti kad?na. Aman ne ars?z?.. Nermin de öyle! Genç irisi utand?, gözlerini kaç?rmak zorunda kald?. Nermin uzun zaman bakt? o?lana. O?lan da arada bir, kaçamak yapmad? de?il hani?..
      Do?u yakas?ndaki bulutlar k?zard?. Suya vuran alevden bir renk huzmesi, sanki do?u ile bat?y? birbirine ba?l?yordu. Nermin, su da bal?k olmak istedi. Rahmetli Orhan Veli'yi hat?rlad?.
      Güldü.
      - Hiç olacak ?ey mi, dedi kendi kendine. "Rak? ?i?esinde bal?k olmak?.."
      Gözleri kapan?r gibi oldu.
      A??rla?t?, kapand?. ?ç s?k?nt?lar? gözkapaklar?na yay?ld?.
      - Oh, Allah'?m! Ne kadar yorgunum. Ya, Ferhat? Gitmemi? olsa, ne iyi olur? Onu seviyorum... Gitse bile, onu bekleyece?im. Oh, Ferhat. N'olur gitme!
      Sahilde gürültüler ço?ald?.
      Güne?, yakmaya ba?lad?. Sanki bulutlardan öç almak istiyordu. Palmiyelerin gölgeleri suya dü?tü. Kad?n, yerinden kalkt?. Elini aln?na götürdü. Sol ka??n?n üstüne dü?en perçemi, geriye itti. A??r a??r yürümeye ba?lad?. Ayakkaplar?n?n etraf?nda ince bir çamur izi vard?. Genç irisi delikanl?ya bakt?.
      Ortal?kta yoktu.
      - "Bütün bir gece dola?t?m, karars?z... Hele erkeklerin ars?z ars?z bakmalar?, b?y?k burarak pis pis gülmeleri? Ah, Ferhat! Ne olur gitmemi? olsan? Seni seviyorum. Sana al??m?? falan de?ilim. Sana yalan söyledim. Ne olur gitme, olmaz m??"
      H?zla geçen bir araban?n tekerleklerinin s?çratt??? birikinti sular, Nermin'in elbiselerini lekeledi. "Önceleri." diye geçirdi içinden. "Hay bütün öncelerin... Temiz, saf bir genç k?zd?m. Ne olduysa, o babam olacak, rezilin yüzünden oldu. Verme dedim, istemem dedim. Ald?rmad?... Day?m?n o?luna verdi beni. ?tin biri. Berdu? mu, berdu?. ?psiz tak?mlar?n? getirdi eve. Beni satt?, satt?. Sonra da dü?tüm i?te böyle. So?uk gecelerde kör direk altlar?nda beklemeler, ?arap kokulu, esrar kokulu erkekler. Gazinolarda üçüncü s?n?f ?ark? okuyuculu?u. Yol geçen han?na döndürdüler beni. Gelen geçti, yüre?imden bir ?eyler kopard? gitti. Sonra Ferhat? Ferhat, iyi çocuktur. Onu sevdim. Ama, onun derdi ba?ka.."
      Bir bankan?n önünden geçiyordu. Birden akl?na bir ?ey geldi. Üç be? kuru?u vard?. Kara günlerde lâz?m olur diye saklam??t?. Hemen vezneye gitti. ?çerisi cümbür cemaat. Kalabal?ktan s?k?ld?. Herkes, sanki ona bak?yordu. Ama Nermin'in ald?rd??? yoktu. S?ras? geldi, hesab?n? ald?, ç?kt?.
      Hava ha bozdu, ha bozacak... Bulutlar, alçald?kça alçald?, hafiften bir kard?r sepelemeye ba?lad?. Kar tanecikleri, çamur izlerini sildi. Kad?n?n eline, gözüne bula?t?. Kar taneciklerinin taçland?rd??? Nermin, daha da olgunla?t?, üstelik daha da bir güzelle?ti. Kar tanecikleri, bütün kötülük izlerini sildi.
      - "Param? Ferhat'a verece?im." dedi. "Hiç olmazsa, o kurtulur. Yavuklusuna kavu?ur. Çolu?u, çocu?u olur. Belki de k?zlar?ndan birine, Nermin der. Vars?n gitsin. Sevda's?yla, kara sevdal?s?yla bir yast?kta kocas?n."
      Böyle dü?ünmü?tü Nermin. Hep iyi ?eyler dü?ünüyordu.
      Ferhat, gi?eden kendisine uzat?lan bileti ald?. Araba hareket etti. Art?k köyüne dönüyordu. Kim bilir, belki de Sevda's? beklerdi onu. Böyle olmas?n? çok istiyordu. ?ki gece, iki gündüzün sonunda, ancak köyüne varabildi. Yorgundu.
      - Ne iyi oldu, diyordu anas?. ?ükür kavu?turana.
      - Geldim, dedi Ferhat.
      Anas?na sar?ld?, öptü. ?erif Ali Day?, sevinçten a?l?yordu. Dile kolay, yedi senenin ad? var. Evlât hasreti, gurbet kahr? kolay de?il. Ferhat, Sevda'y? soracakt?. Utand?, soramad?. Kendisini, gecenin tam ortas?nda yata?a att?. Dü?ünceler yakas?n? b?rakm?yordu. Âcabalar?n tuzaklar?nda geziniyordu: "Nermin ne âlemde, kim bilir? Sevda'm sözünde duruyor mu ki? Dursa bile, Ahmet Emmi yine ba?l?k diye diretmez mi? Diretir elbet..."
      Sabah, ezan sesleriyle birlikte gözlerini açt?. ?çinde, yüre?inde Sevda ad?na duyulan heyecanlar... Be? paras?z köye dönmenin utanc?.
      ?erif Ali Day?, kap?ya vurdu.
      - Kalk bakal?m çorbac?, dedi. Anan tarhana pi?irdi, mis gibi!
      ?erif Ali Day?, Ferhat'? çok severdi. Murat'tan iki ya? daha büyüktü. Çocuklar? ikile?ince, Kezban Kad?n'a Murat dü?tü.
      Ferhat'?n yüre?inde, yeni bir güne ba?laman?n, Sevda ile olmad?k bir biçimde, umulmad?k bir yerde kar??la?man?n korkusu vard?. Kalkt?, sofraya gitti. Murat, kar?s? ve çocu?u da gelmi?tiler.
      - Merhabalar, dedi Ferhat.
      Olanca h?z? ile tarhanaya yumuldu. Sa??na soluna bakmad?. Baba evinde, anas?n?n pi?irdi?i yemeklere y?llard?r hasret kalm??t?. Fakat, fakat bir bilse, bir baksa, kar??s?nda oturan, gö?sü kabar?p inen kad?na. Kad?n t?kan?r gibi oldu. Sofradan çekildi.
      - Neden çekildin Sevda'm? dedi ?erif Ali Day?. Anan?n çorbas?n? çok severdin!
      -Sevda m?? dedi Ferhat.
      ?lk defa bakt? kad?na. Göz gözeydiler. Yüre?inde bir yer, köz köz yand?, "c?z!" etti. Sevda'n?n da öyle. ??te, kar??s?nda sevdi?i, sayd??? adam. Y?llar önce yazd??? bir mektupta; "Seni bekleyece?im." demi?ti. Ama, kader bu! Ahmet Emmi, daha çok Murat'? severdi. Murat çal??kand?, dürüsttü. Sevda, Ferhat'tan haber alamay?nca; "Eh." dedi. "Peki... Ne yapal?m? Siz de öyle dilerseniz, öyle olsun!" Ferhat zor tuttu kendini. Kader onu, oyuna getirmi?ti. Di?erleri de kalkt?lar sofradan. Sevda, d??ar? ç?kt?. Babas?n?n eline su döktü. Murat:
      - Buyur a?a, dedi. Sevda, eline su döksün. Havlu yeti?tirsin!
      - Olur!
      Ferhat, eline su döken kad?na bakamad?. Kad?n da öyle. Epey, hiç konu?madan, göz göze bile gelmeden, öylece kalakald?lar. Zaman durdu, dondu. Sevda'n?n elleri k?nal?yd?, bo?um bo?um k?nal?. Ba?l???nda çil çil mecidiyeler s?ral?.
      - "K?nal?m." diye geçirdi içinden. "K?nal? Sevda'm!.. Art?k her ?ey bitti, de?il mi?"
      - "Ne kadar da büyümü?." dedi Sevda. "Nerde Murat, nerde Ferhat? Ta?? s?ksa, suyunu ç?kar?r. Ah, babam... Verme dedim, yapma dedim. Olmad?. Beni anlamad?. Ya ?imdi ne olacak? Ne yapar?m ben? Nas?l yüzüne, gözlerine bakar?m onun?"
      - "Çocu?u var. Ad? nedir acaba? Tatl?, ?irin bir çocuk. Ama benim o?lum de?il, karde?imin... Yapamam, kalamam gayri burada. Gitmeliyim. Nermin'e..."
      - "Kaderimde Murat varm??. Ne yapal?m? Olmazsa, söylerim ona. Kaç zamand?r der dururdu: ?ehre gidelim Sevda'm. Bu köylük yerde ya?anmaz. Orda çal???r, didinir, sana bakar?m. Sözünde duruyorsa, söylerim Murat'a, gideriz ?ehre."
      - "Ay?p vallahi!" demi?ti konukom?u.
      - "Nerde görülmü? böyle ?ey?"
      - "Olmaz... Yi?it ki?inin izine bas?lmaz."
      - "Çok ay?p ettin Ahmet Emmi, çok ay?p..."
      - "Ya Ferhat ç?kagelirse?.."
      - "Gelmez, gelmez o! ?t, kopuk..."
      Sevda, ibri?i yere b?rakt?. Sol omzuna ald??? havluyu Ferhat'a uzatt?. Göz göze geldiler.
      - Eline sa?l?k, dedi Ferhat.
      Ba?ka bir ?ey diyemedi. "Bac?m" diyemedi.
      Köyde dedikodular ba?lad?. Ferhat da, ald? ba??n?, çekti gitti. Bir daha köye dönmeyece?ine defalarca yemin etti.
      - Böyle olmas?n? istemezdim K?nal?m, dedi. Ama olmu? bir kere. Bütün suç benim. Sana yazmad?m. Hakl?yd?n...
      Sevda, hiç kar??l?k vermedi. Yaln?z, gözlerinden iki damlac?k ya? döktü. O kadar!

      Oyhan Hasan BILDIRK?